Yaşamınızda “iyi ki de var” diyebildiğiniz kaç kişi var, saydınız mı? Sayılabilecek kadar mı yoksa sayabilmek güç mü?
Her iki durumda da gözden geçirilmesi gereken bazı şeyler vardır sanırım. Az ise neden az? Yeteri kadar mı? Çok ise neden çok? Yeterinden fazla mı?
Neden o kişiler sizin için “iyi ki var” olan kişiler? Mutlaka size kattıkları olsa gerek. Bilgisiyle, gücüyle, sevgisiyle belki de sabrıyla ve hatta sadece ve sadece varlığıyla.
Ne kadar da değerlidirler. Her an yanınızda olmasalar da “varlıkları”, “var olduklarını bilmek” bile güven duygunuzu besler. Dilediğinizde ulaşabilirsiniz çünkü onlara. Ve bilirsiniz ki, ihtiyacınız olan desteği bulabileceksiniz, söyledikleri birkaç söz, kendinizi bulmanızı sağlayan sıcacık ve samimi ifadeler size kendinizi çok iyi hissettirecek ve bulunduğunuz dipten alıp nefes alabileceğiniz bir yükseğe çıkartacak, hem de kaliteli bir nefes.
Bu duyguyu bir kez tattınızsa değerini ve ne ifade ettiğini çok iyi bilirsiniz. O yüzden istersiniz ki hep sizinle olsun. Ama istersiniz ki “sizin ne zaman ona ihtiyacınız olursa, o zaman sizinle olsun!” Kendinizi iyi ve güçlü bulduğunuz zamanlarda muhtemelen pek o kadar da aklınıza gelmezler.
Hiç düşündünüz mü peki, ihtiyacınız olduğunda can simidi gibi sarıldığınız bu insanlara, siz kendinizden neler veriyorsunuz? Onların size ihtiyaçları olduğunda yanlarında mısınız? Yoksa bu o kadar da önemli değil mi?
Şöyle de bir risk bulunduğu ihtimalini hiç de göz ardı etmemeli diye düşünürüm. Hani hep istediğinizde ulaşabileceğinizi düşündükleriniz var ya; sizin ihtiyaç hissetmeyip de ulaşmayı bile denemediğiniz zamanlarda hep de zannettiğiniz yerde sizi beklemiyor olabilirler. Kendi adınıza “arkadaşlık hesabınıza” neler kattınız ki bu dönemlerde? O dilediğinde siz onun yanında mıydınız, mesela?
İhtiyaç halinde kullanabilmek için yangın tüplerinin bile dolu olup olmadığını zaman zaman kontrol etme gereği varsa, kumbaranıza elinize geçtikçe bozuk paralarınızı dahi atmadınızsa, zor zamanınızda imdat dediğinizde ne ile karşılaşmayı umuyorsunuz ki?
Unutmamalıdır ki, dostluklar, “kıymet verilen arkadaşlıklar” emek ister, sevgi ister, zaman ister; sadece onun zamanını değil, sizin zamanınızı da…
Ya bir gün ihtiyacınız olursa? Emin misiniz sizi orada beklediğinden?
Yasemin ÖZKUL AYDIN